Ieder jaar keek hij er tegenop. En ieder jaar ging hij toch weer plichtsgetrouw naar zijn werk. Deze tijd bracht dan ook enkele mooie bijkomstigheden met zich mee. Hoeveel jonge knaapjes en deernes had hij in zijn leven al wel niet te vroeg volwassen mogen maken... Hij glimlachte even, terugdenkend aan Marie, een schatje van acht jaar oud die het de avond ervoor had gewaagd zijn bestaan in twijfel te trekken. Hij was ervan overtuigd dat ze hem nu nooit meer zou vergeten.
Uit: "Sint en zijn Grieten" door A.S.F. Ventreem, Overasselt, 1998.
Werkelijk gemeen in zijn simpelheid. Hoop niet dat de rest van het verhaal zo is!