Folker had watermanagement altijd al interessant gevonden. De wijze waarop het water heen en weer deinde, zonder dat het leek te kunnen ontsnappen, vond hij fabelachtig.. Het leek of de spetters die zijn gezicht toucheerden, hem wilden vertellen dat ze zich gewonnen gaven. Dat hij, Folker, de touwtjes in handen had. Een gevoel van macht overheerste.
Zijn gele badeend keek met grote ogen wazig toe, hoe Folker met een laatste ferme ruk het badwater besmeurde. Het was hem allemaal teveel geworden.
Uit: "Wasverzachter" door A.S.F. Ventreem, Vierlingsbeek, 2001.