Het is kermis in mijn hol
en als je langs wil komen
dan duw je me simpelweg naar voren
en vervolgens
stop je een muntje in mijn oor
langzaam ga je naar binnen
en al vlug begint het te draaien
naar links naar rechts, en omgekeerd
steeds harder, en dan schiet je
als een raket, een oerwoud in
Met overal darmen word je al snel
een beetje misselijk
net op tijd beland je, met een fikse scheet weer buiten.
Eerst een suikerspin, en dan
NOG EEN KEER!.
Uit: "Kermis in mijn hol" door Arjan Uhlenbeek-Stolkhorst, Dordrecht, in 2009 uitgegeven door Onder Andere.
Het is de hardheid der klonten die de kermis bederven denk ik.