"Wat is die kredietcrisis toch heerlijk", mompelde Jan-Willem Robespierre in zichzelf. Op dat moment was hij onderweg naar een autodealer, op zoek naar een nieuwe wagen (en uiteraard een conflict). Het zou zijn eerste worden, aangezien hij nooit de confrontatie met de dealer had aangedurfd. Robespierre was namelijk niet thuis in de autowereld, en dat zou hem een achterstand geven in de onderhandelingen. En aangezien hij de overtuiging had dat autoverkopers tot het laagste rapaille behoorden; het soort dat nog steeds met groot genoegen tegen oude monumenten aan mag swaffelen, en steengrillen echt een avondje uit vindt, wilde hij zich niet in de luren laten leggen door iemand die zo ver beneden hem stond.
Maar nu er auto's verkocht moesten worden, werden de rollen omgedraaid. Nu was de klant weer eens echt koning.
Hij wandelde het terrein van een glazen gebouw op, dat zich specialiseerde in auto's van een duits merk.
"Waarom ook niet? Duitse auto's zijn nooit fout geweest, zelfs niet in de oorlog."
Voor het glazen gebouw stond een jongeman in een krijtstreeppak. Hij had grote ogen en een flink gebit. Zijn hoofd zat middels een roze stropdas aan zijn romp vastgebonden. De jongeman zette zijn handen bij zijn mond, en riep zo hard hij kon: "Kadetten te koop! Verse Kadetten..Kadetten jaajah!"
Onze held zag in hem zijn slachtoffer en wandelde in zijn richting.
"Kost zo'n Kadet?", vroeg Robespierre aan de krijtstreep.
"Ah meneer, u bent geïnteresseerd. Heel verstandig! Laat mij beginnen te zeggen dat het topwagentjes zijn, en.."
"Kost zo'n Kadet?!", gilde Robespierre nogmaals.
"Veertienduizend basic, zestienduizend business", zei de verkoper terwijl zijn gel zich vermengde met zweet.
"Kan je bek niet verder open? En dat voor een wagen met een aanzuigbuis uit het jaar nul. Om over het aanzuigkanaal en de aanzuigleiding maar te zwijgen."
"Maar meneer, misschien interesseert de Meriva u wel. Als u namelijk zo'n auto in business koopt, dan krijgt u er twee Kadetten gratis bij."
"Zes Kadetten."
"Mmaar.."
"Zes Kadetten of ik loop nu naar buiten!"
"Akkoord, zes Kadetten".
"Mooi, en krijg ik nog koffie, godverdomme?!"
Zes Kadetten
Door Arjan Uhlenbeek-Stolkhorst
Dat u in dit fragment de parel niet kunt vinden, is toch echt aan uzelf te wijten.
weer zo`n waardeloos inspiratieloos, lang lang lang verhaal zonder einde -1
Voorwaartsch! Puik werk, waarde uilenvrind!
Hahaha! Wat een heerlijk beschrijvingen:
"het soort dat nog steeds met groot genoegen tegen oude monumenten aan mag swaffelen, en steengrillen echt een avondje uit vindt"
"Hij had grote ogen en een flink gebit. Zijn hoofd zat middels een roze stropdas aan zijn romp vastgebonden"
Fantastisch!!! Punt dus!

Tja, meneer Von Biergarten is in de overgang....