Zes Kadetten

"Wat is die kredietcrisis toch heerlijk", mompelde Jan-Willem Robespierre in zichzelf. Op dat moment was hij onderweg naar een autodealer, op zoek naar een nieuwe wagen (en uiteraard een conflict). Het zou zijn eerste worden, aangezien hij nooit de confrontatie met de dealer had aangedurfd. Robespierre was namelijk niet thuis in de autowereld, en dat zou hem een achterstand geven in de onderhandelingen. En aangezien hij de overtuiging had dat autoverkopers tot het laagste rapaille behoorden; het soort dat nog steeds met groot genoegen tegen oude monumenten aan mag swaffelen, en steengrillen echt een avondje uit vindt, wilde hij zich niet in de luren laten leggen door iemand die zo ver beneden hem stond.
Maar nu er auto's verkocht moesten worden, werden de rollen omgedraaid. Nu was de klant weer eens echt koning.
Hij wandelde het terrein van een glazen gebouw op, dat zich specialiseerde in auto's van een duits merk.
"Waarom ook niet? Duitse auto's zijn nooit fout geweest, zelfs niet in de oorlog."
Voor het glazen gebouw stond een jongeman in een krijtstreeppak. Hij had grote ogen en een flink gebit. Zijn hoofd zat middels een roze stropdas aan zijn romp vastgebonden. De jongeman zette zijn handen bij zijn mond, en riep zo hard hij kon: "Kadetten te koop! Verse Kadetten..Kadetten jaajah!"
Onze held zag in hem zijn slachtoffer en wandelde in zijn richting.
"Kost zo'n Kadet?", vroeg Robespierre aan de krijtstreep.
"Ah meneer, u bent geïnteresseerd. Heel verstandig! Laat mij beginnen te zeggen dat het topwagentjes zijn, en.."
"Kost zo'n Kadet?!", gilde Robespierre nogmaals.
"Veertienduizend basic, zestienduizend business", zei de verkoper terwijl zijn gel zich vermengde met zweet.
"Kan je bek niet verder open? En dat voor een wagen met een aanzuigbuis uit het jaar nul. Om over het aanzuigkanaal en de aanzuigleiding maar te zwijgen."
"Maar meneer, misschien interesseert de Meriva u wel. Als u namelijk zo'n auto in business koopt, dan krijgt u er twee Kadetten gratis bij."
"Zes Kadetten."
"Mmaar.."
"Zes Kadetten of ik loop nu naar buiten!"
"Akkoord, zes Kadetten".
"Mooi, en krijg ik nog koffie, godverdomme?!"


Uit: "Zes Kadetten" door Arjan Uhlenbeek-Stolkhorst, Granada, in 2008 uitgegeven door Montezuma Orpendola.

Door Arjan Uhlenbeek-Stolkhorst
login of registreer om commentaar te posten | 0 punten

Tja, meneer Von Biergarten is in de overgang....

Th. Joh. Waldheim | Don, 12/02/2009 - 04:15

Dat u in dit fragment de parel niet kunt vinden, is toch echt aan uzelf te wijten.

Arjan Uhlenbeek-Stolkhorst | Ma, 09/02/2009 - 19:31

weer zo`n waardeloos inspiratieloos, lang lang lang verhaal zonder einde -1

Q.Q.Q. von Biergarten | Ma, 26/01/2009 - 20:45

Voorwaartsch! Puik werk, waarde uilenvrind!

W. John Willemsen | Woe, 17/12/2008 - 20:22

Hahaha! Wat een heerlijk beschrijvingen:

"het soort dat nog steeds met groot genoegen tegen oude monumenten aan mag swaffelen, en steengrillen echt een avondje uit vindt"

"Hij had grote ogen en een flink gebit. Zijn hoofd zat middels een roze stropdas aan zijn romp vastgebonden"

Fantastisch!!! Punt dus!

Th. Joh. Waldheim | Woe, 17/12/2008 - 19:55

Hoe werkt het?

Op Laudo schrijven en beoordelen wij fictieve fragmenten uit fictieve boeken. Meedoen? Dat kan! Meld je aan en schrijf een fragment. Vervolgens beoordelen je mede-auteurs je stuk door erop te stemmen. Haal je de magische 3 punten, dan belandt je fragment op de voorpagina. Bij een beoordeling van -5 punten, verdwijnt je stuk naar de eeuwige fictieve jachtvelden. Het is dus van groot belang dat je stemt, opdat het recht zegeviert.
Meld je hier aan.

Zoeken

Wie is online

Er zijn momenteel 0 gebruikers en 1 gast online.

Hulde en bloemen

GebruikerPunten
Goliath Uytenheugte3246
Dolf de Waal3088
Th. Joh. Waldheim2994
Abr. M. Harmitonius2576
Pastor Leeuwens2424