A.L.L. Øght-Thôôn

Geschiedenis

Lid sinds

5 jaren 7 weken

Biografie

Biografie

Anton Lamburtus Ladislaus Øght-Thôôn zag het levenslicht op 12 october 1920 te Celje. Zijn vader was Pekka Øght, een Finse blinde walvisvaarder met passie voor de zee, zijn moeder Thérèse Thôôn een Française die de kost verdiende als 'dame de plaisir' in Zuid-West Slovenië nabij een legerbasis. Anton bezocht het Duitstalige gymnasium in Celje, waarna hij in 1937 naar het seminarie in Maribor ging om priester te worden. In 1940 werd hij tot priester van het bisdom Maribor gewijd.

Vanaf het begin van zijn priesterstudie toonde Ladislaus - zoals zijn grootvader hem altijd liefkozend noemde - belangstelling voor andere, meestal oosterse, godsdiensten. Het beïnvloedde zijn denken in die mate, dat sommige critici hem pantheïstische denkbeelden veronderstelden. Bovendien twijfelde Ladislaus hevig aan nogal wat geloofspunten van de Rooms-katholieke Kerk. Hij sloot zich aan bij de critici van de in die tijd actuele onfeilbaarheidsdiscussie van de paus.

Langzaam maar zeker ontwikkelde hij zich tot een socialistische en vooral nationalistische figuur. Zijn politieke standpunten over het recht op zelfbeschikking van de Slovenen en de assistentie die de Kerk daaraan zou moeten verlenen, leidden tot heftige conflicten met de ideologie van de Sloveense rooms-Katholieken Anton Mahnič. Deze integralist vond dat de Sloveense nationale identiteit ondergeschikt moest zijn aan de katholieke, bovendien keerde hij zich fel tegen sociaal betrokken geestelijken (zoals Janez Krek en Fran Saleški Finžgar), die streden voor algemeen kiesrecht, vakbonden en landbouwhervormingen.

Anton L.L. Øght-Thôôn bond openlijk de strijd aan tegen Anton Mahnič en de politicus Ivan Šušteršič. Vanwege zijn opvattingen kwam hij steeds terecht in de pastorie van kleine gehuchten, hij schopte het nooit tot standplaatsen van formaat. Hij was tussen 1941 en 1949 priester in Podsreda, Šmarje pri Jelšah, Lovrenc na dravskem polju, Vitanje, Šmarjeta pri Rimskih Toplicah, Mozirje en Škale. Hij kreeg uiteindelijk een preekverbod opgelegd en werd in 1952 uit het priesterambt ontzet. Ladislaus werkte sindsdien als stadsarchivaris van Ljubljana.

A.L.L. Øght-Thôôn publiceerde zijn gedichten aanvankelijk in de katholieke tijdschriften Zgodnja Danica en in Zvon, dat in Wenen door Josip Stritar werd uitgegeven. Na 1955 publiceerde hij zijn meeste poëzie in het literaire tijdschrift Ljubljanski Zvon, waarvan hij tussen 1960 en 1966 de redacteur was. Ljubljanski Zvon was veeleer van liberale signatuur.

Gedurende zijn hele leven reisde Ladislaus in vergelijking met zijn Sloveense collega schrijvers veel. Hij bereisde Rusland (diverse malen), Polen, Slowakije, Griekenland, Turkije en de Balkan. Sommige bronnen geven melding van een ongekende fascinatie van Ladislaus voor concentratiekampen, stalags, en massagraven. In 1971 verbleef hij in Egypte. Zijn reisverslagen zijn de eerste voorbeelden van de moderne reisliteratuur in de Sloveense taal.

Ladislaus is erelid van de neonazistische beweging Division Slovenia met een hoofdkantoor te Ljubljana en bekleedde diverse functies - waaronder voorzitter - in de periode '60-'68.

Morbiditeit, perversiteit, nazisme, necrobestialiteit, en kindermisbruik zijn een greep uit de terugkerende thema's in het spraakmakende werk van Ladislaus.

Ladislaus leidt nu een teruggetrokken bestaan sinds zijn enige zoon Boleslav de dood vond na een auto-ongeluk toen deze op weg was naar een partijcongres van Division Slovenia. Boleslav werd 28 jaar.

Punten

punten

108