In de winternacht die gevallen was over de Siberische vlakte leek elk lichtschijnsel nabij te zijn. Een ontvlammende lucifer, een trek aan een sigaret die de punt deed opgloeien, gezien door het berijpte raam leek het alsof het bij de buren was. Natasja draaide haar lichaam en zorgde ervoor dat de door grootmoeder gehaakte sprei haar welgevormde rondingen bleef bedekken. De gedachte aan Igor die vlaste op haar puurheid deed haar huiveren. Niet alleen Igor’s pokdalige gezicht en dito bochel, maar ook zijn politiek-incorrecte gedrag maakte haar misselijk. Toch meende ze dat hij op den lange duur haar man zou kunnen zijn.
Uit: "Duel aan de Beresina" door Dolf de Waal, St. Petersburg, in 2007 uitgegeven door Zhivago Publishers.
Ik kan haast niet wachten, mijn beste.