"Mongool!", riep Hendri zijn vader na, nadat deze lichtelijk aangeschoten uit zijn werk was gekomen en met smerige schoenen de zojuist gedweilde vloer betrad.
Uit: "Het wel en wee van huisje Ontevree" door Goliath Uytenheugte, Volendam, 2001.
Het wel en wee van huisje Ontevree
Door Goliath Uytenheugte
L.S.,
Hoewel een site die het fragment is toegedaan, en zelf nog ongepubliceerd alhier, kan ik mij niet aan de indruk ontrekken dat bovenstaand fragment wel zeer aan de randen van de bestaansnood raakt.
Ik bedoel met: "Terwijl hij zijn armen strekte om zijn huilende vrouw te ontvangen, voor troost, genegenheid of slechts de broodnodige aandacht, bedacht hij zich wel waarom hij een dergelijk gebaar maakte. Uit: Dagboek van een zwangerschap" gaan we ook hoge ogen gooien?
Odi profanum vulgus @ arceo
DolfdeWaal,
Probeer het eens zou ik zeggen!
Vriendelijke groetjes van Jaap de Vries.