Onder een krakend geluid en een heldere flits stapte ik terug in de 21e eeuw nadat ik zojuist mijn aandeel had geleverd in het verslaan van de Gemaskerde Brigade.
Als een kind zo blij liep ik met het digitale zakmes naar de toonbank van de elektronicazaak en riep verheugd:
“Die wil ik!”
Gekleed in een witte stoffen jas stond daar een kalende bebaarde man achter op wie de tijd geen grip leek te hebben. Onderwijl hij bezig was de nieuwste smartphone voor mij in te pakken, wierp hij mij een blik toe van een dolgelukkige 65-plusser die aan een riant pensioen kon beginnen. Het was bijna alsof hij wilde zeggen:
“Dit had ik veel eerder moeten doen.”
Naast mij verscheen een al even tijdloos figuurtje met in één hand een eenvoudige lappen pop en een rood strikje in haar eigen opgestoken haar. Ze trakteerde ons op een wel hele vette knipoog.
Och, u meent dat dit niet met vuur schieten is? Nochthans vanuit de heup edoch...