Toen ik enkele nachten terug van de kroeg naar huis liep passeerde ik door het zogeheten Rooie Dorp, een typische arbeiderswijk in mijn woonplaats. Beschonken als ik was drong het pas bij de derde maal schreeuwen tot mij door dat iemand mijn aandacht wilde. Naast mij reed een vrouw in een grijze Renault, een wat verouderd model. Of het daadwerkelijk een grijze Renault was weet ik tot op de dag van vandaag niet, maar wanneer ik het verhaal aan mensen vertel klinken dat soort details leuk. Dat het een wat ouder model auto was weet ik overigens wel zeker.
"Zoek je Harry?"
"Wat?" vroeg ik, terwijl ik de auto benaderde. In mijn hoofd spookte de wijze raad die mijn moeder mij als kind gaf nog rond, als een vreemde persoon je benadert uit een auto blijf dan op een veilige afstand. Maar dat advies liet ik links liggen, want ik ben immers al oud en sterk genoeg om een vrouw aan te kunnen.
"Zoek je Harry?" vroeg de vrouw opnieuw. Ze was minstens tien jaar ouder dan ik, ergens in de dertig schat ik.
In plaats van haar te vragen wie Harry in godsnaam is, associeerde ik haar vraag met een verzoek om een seksuele daad tegen betaling te verrichten. Dus in plaats van te vragen wie Harry is of zelfs simpelweg nee te antwoorden zei ik haar, "ligt eraan wat het kost."
Kennelijk begreep ze de associatie, want ze stak van wal met een tirade van obsceniteiten. Vloeken en scheldwoorden die mij tot op dat moment onbekend waren passeerden de revue. Tot op de dag van vandaag wekt het nog steeds verbazing bij mij op. Hoe moest ik nou weten dat het gratis was?