Treinstel 8754 reed op hoog tempo door de regenachtige Noord-Drentse landschappen. Pieter zag de oneindige groene graslanden in rap tempo op zijn netvlies voorbij vliegen en rookte met veel genoegen zijn laatste sigaret die hij nog had weten over te houden van de vorige avond.
Mensen kinderen wat was het heet in die disco. 1989, Het jaar waarin de discussie over VHS, Betamax of 2000 aan hem voorbij ging als een fris briesje op een handwarme lentedag en een rampjaar voor alle muurbloempjes die overtuigd waren van een geruime periode als maagd.
Terwijl hij in gedachte de beelden van het schaars geklede inlandse au-pairtje van Britse consul nog eens de revue liet passeren, tikte hij met verfijnde precisie de halfopgerookte sigaret met een ferme boog door het openstaande schuifraampje van de Nederlandse Spoorwegen naar buiten. De blikkerige stem van de conducteur attendeerde hem dat station Steenwijk naderde. Hij zette zijn groene baret op, pakte zijn plunjebaal, knipoogde naar het blonde meisje dat schuin tegenover hem zat in de coupé en liep bij het openen van de deuren het troosteloze perron op, waar zijn vrouw en zoontje hem met veel enthousiasme tegemoet zwaaiden.
Als ex-roker en ex-treinreiziger zou ik toch zeggen dat je een sigaret pas het raam uittikt NA de blikkerige mededeling van de conducteur. De frases "veel genoegen" en "veel enthousiasme" zijn wat lege en wat al te rijmende formuleringen. Maar evengoed +1.
+++
Wilde dieren zijn net als mensen doodsbang voor lege glazen.