"Rein?"
Agaat was jarenlang een bijzonder soepele echtgenote geweest, maar zo, midden op de Autobahn, moest het er ineens uit.
"Rein? Ik wil dat je de auto nu langs de kant van de weg zet. En zet die irritante bliepjesmuziek eens af. Ik wordt er horendol van."
Rein bracht nog beteuterd "maar dat is Kraftwerk hoor, leek me wel leuk zo" uit, maar stuurde zijn automobiel toch de vluchtstrook op.
Agaat haalde diep adem en stak van wal.
“Rein, dit gaat allemaal helemaal fout. Ik zag het al een tijdje aankomen maar nu kan ik er simpelweg niet meer omheen. We kunnen echt niet verder zo.”
Rein voelt zich rot. Heel erg rot. Jarenlang ging alles zo lekker met Agaat en nu ineens komt ze hiermee? Hij besluit om zijn laatste redmiddel in te zetten.
“Maar... we kunnen het toch nog proberen?”
Maar Agaat houdt voet bij stuk. “Nee Rein. Het is te laat. Ik wil dat je nu uit de auto stapt..”
Even wil Rein uitbarsten van woede, het is toch immers zijn auto, maar deze woede maakt gauw plaats voor verbazing als Agaat haar zin afmaakt.
“..en naar dat tankstation daar verderop loopt. Je bent er zo.”
Vervolgens wijst Agaat op het dashboard. Dan pas valt het Rein op dat het pijltje van de brandstofmeter in de richting van de nul wijst.
Heer De Vries,
Een herkenbaar huwelijk, dat is zeker, maar het levert afdoende stof. Prima.
De Waal