"Luister", vervolgde zijn vriendin terwijl ze het zout teruggaf, "Je maakt het jezelf altijd nodeloos moeilijk." Hendrik zweeg. Wat hij met deze kritiek moest, wist hij niet. Daarbij was het geen antwoord op zijn vraag of ze zijn déjà vu al eens eerder had gezien. Vier zoutkorrels vielen keurig na elkaar op het gekookte ei, dat zonder kauwen naar binnen werd gewerkt. De waarheid zal zich in de schijnbare paradox laten vinden, zou Max nog vier keer zeggen.
Uit: "Ook verspilde energie gaat nooit verloren" door Louis Th. de Mérode, Uppsala, Zweden, in 2005 uitgegeven door De Dode Boom.
verdienT (excuus, ik kan het niet laten)