“Ik ben al 40 uur onderweg. Ik kom van Bonaire. Het is daar alles politie! Het hele eiland, het wemelt ervan. Toen ik het vliegtuig wilde pakken, werd ik apart geroepen, ze verdachten mij van bolletjeslikken.”
“Waarom verdachten ze u? Zo kunnen ze alle passagiers wel aanhouden.”
“Weet je, ik heb geen koffer bij me en dat was verdacht. Het is op Bonaire zo warm dat je aan een paar T-shirts voldoende hebt. Je hebt daar aan weinig genoeg. Er is geen warm water of verwarming. Je douchet altijd met koud water. Dan fris je lekker op……..voor een paar minuten. Die shirts passen makkelijk in je tas.” Hij wijst op zijn lederen sporttas.
“Daar zat ik dan. Ik heb geweigerd om door de röntgen te gaan en ik moest ook niet naar de WC. Allemaal een vervelende toestand. Gelukkig ging er na 10 uur nog een vliegtuig naar Nederland en kon ik dat pakken.”
“Was u met vakantie op Bonaire?”
“Nee, ik heb er gesolliciteerd en ben er aangenomen. Over drie weken ga ik er voor goed heen, heerlijk. Ik heb er ook een huis kunnen vinden.”
De bolletjes slikker
Uit: "De bolletjes slikker" door macalan, Alkmaar, in 2004 uitgegeven door macalan.
Alhoewel ik de aanwinst van een nieuw laudo-auteur van ganser harte toejuich, kon dit fragment mij persoonlijk niet echt bekoren.
Volgende keer beter!