De natte kleren plakten nog tegen haar bibberende lichaam. Natalie stapte het water uit en en sloeg de handdoek om haar lichaam. Terwijl haar lange sliertige haren nog nadrupten liep ze naar haar kleine Fiesta die onder de grote wilg bij het meer stond geparkeerd.
Zou Gideon haar gezien hebben? Misschien had hij haar charmante lichaamsvormen aanschouwd maar had hij haar niet durven benaderen. Ze besloot nog een laatste kans te wagen. Ze pakte uit haar rode wagentje een stapeltje netjes opgevouwen kleren. Natalie ontdeed zich rustig van haar natte broek om haar droge rokje aan te trekken. Totdat ze een luide stem achter zich hoorde. “Mevrouw, waar denkt u dat u mee bezig bent zo in het openbaar?” sprak de agent luid, terwijl hij zijn stijve probeerde te verbergen.
“Gideon” verzuchte Natalie en keerde zich nonchalant om. De agent keek haar verdwaasd aan “Wie is Gideon?” “U meneer, in mijn fantasie heet u Gideon” antwoordde ze zachtjes terwijl ze haar Fiesta instapte. Verdwaasd keek de agent de mooie dame na terwijl ze wegreed. Elke keer weer nam hij zich voor haar schoonheid te weerstaan, maar het ging niet. Als ze het koude water ingleed, waardoor haar vrouwelijke vormen door haar bloesje heen waren te zien, dan kon hij niet anders dan toekijken.
Haha, je hebt gelijk. Maar bedankt voor het puntje!