Terugkerend in de realiteit zie ik het stel onder de oude kersenboom zitten. Een zwoele zomeravond in een verwilderde tuin. Mijn ‘hallo!!’ vanaf de straat doet hen opschrikken uit hun dromen. Blijkbaar verrast door mijn komst herstelt de heer des huizes zich. Bijna net zo warrig als zijn tuin heet hij mij welkom, ondertussen zijn weinige haar opnieuw in model brengend. Zijn echtgenote, een charmante vrouw van ongeveer midden veertig, zie ik nog net weglopen zonder enig commentaar, om het huisje binnen te gaan. Ik kijk het tafereel in stilte aan, lichtelijk verbaasd door haar onbeschoftheid. Haar parmantige houding zou mij zo op het verkeerde been hebben gezet: wanneer zij niet veel later terugkomt en mij vriendelijk haar vers gemaakte holundersap aanbiedt, vergeef ik haar gedrag zonder peinzen. Zucht. Zij is de vrouw van mijn dromen.
Zwoele avonden doen rede verwilderen
Uit: "Zwoele avonden doen rede verwilderen" door Nienna Linwëlin, Sloten, 2004.
Door Nienna Linwëlin
Holundersap is een soort vlierbessensap Dolf. Coca cola is ook zo standaard hè...
Om er achter te komen waar de protagonist uit dit verhaal eerst zat, dient men het hele boek te lezen. Dat is het mooie van dit; fragmenten!
Wees zo goed, waarde heer, de verzekering van mijn bijzondere gevoelens te aanvaarden.
Hoogachtend,
Th. Joh.
Waarom het terugkeren in de realiteit? Waar zat de ik-persoon eerst dan?
Holundersap?
Dank voor deze leerzame opmerkingen.