Bij zijn aanstelling als buschauffeur had hij niet durven dromen dat dit er ooit nog eens van zou komen. Nu stond hij daar toch maar wel op het ereschavot, verkozen tot buschauffeur van het jaar. Terwijl zijn uitmuntende staat van dienst door de regiomanager uit de doeken werd gedaan, stond hij te blozen als een baby verwikkeld in een strijd met zijn navelstreng.
Uit: "De deugd die ambitie heet" door Nonkelberg, Hoogeveen, 1994.
Die laatste zin doet 't 'm.