De doorgewinterde politicus begaf zich op glad ijs toen hij het coke liet sneeuwen op zijn nietsvermoedende publiek. “Dit garandeert levendige toeschouwers”, had zijn campagnemanager hem toegezegd. Op het moment dat de eerste vlokjes neerdaalden, begon hij toch te twijfelen. Terwijl het angstzweet zijn voorhoofd bedekte, zocht hij met zijn ogen naar de campagnemanager in kwestie. Met een gelukzalige glimlach en ogen als zwarte gaten stond deze naar het publiek te staren. De angstvallige blik van zijn baas zou hij pas een dag later, op de voorpagina van de krant, voor het eerst zien.
Uit: "Lawinegevaar" door Nonkelberg, Rotterdam, in 2012 uitgegeven door Vakwerk.
Best aardige comeback.