Jozef was achteraf erg in zijn nopjes dat hij zijn RSI-cursus online mocht doen. Negenhonderd keer klikken in tien minuten en was hij er al doorheen.

Daar stond hij: poedelnaakt, zielsgelukkig, opgezet.

Ik werd wakker en ze lag niet meer naast me. Het halfvolle bierflesje dat op mijn nachtkastje stond lag op de grond. Ze had het omgestoten. Ik liep naar de badkamer en vond haar voor de spiegel. Ze poetste haar tanden, in haar andere hand een sigaret tussen haar vingers. Ik ging achter haar staan en omhelsde haar.
“Zullen we samen een douche nemen?” stelde ik voor.
Ze spuugde de tandpasta uit en maakte haar sigaret uit in de wasbak. Ze draaide zich om en likte mijn gezicht, met een tong die nog ander de tandpasta zat.
“Ja, je bent vies,” grapte ze.

We stonden onder de douche en zij draaide de koude kraan flink open.
“Het is warm buiten, ik wil een koude douche.”
Mij kon het weinig schelen. Ik pakte haar beet en duwde haar tegen me aan, onze natte, naakte lichamen gleden langs elkaar bij elke beweging. Plots voelde ik een warme stroom langs mijn been glijden. Ik keek naar de kraan, maar deze gaf nog steeds dezelfde temperatuur aan.
“Sta je-, sta je nou te pissen?” vroeg ik haar en maakte een geschokt en walgend gezicht.
“Stel je niet zo aan, joh,” antwoordde ze op neerbuigende wijze alvorens een luide scheet te laten.
“Jezus.”
“Ach, dat is nog niks!” riep ze triomfantelijk en ik zag aan haar gezicht dat ze haar best deed nog een, waarschijnlijk luidruchtigere scheet uit te persen. En inderdaad, het was een knaller, zowat oorverdovend in de kleine douchecabine.
“Oeps,” klonk het uit haar mond en ze stapte snel de douchecabine uit.
Ik keek verwonderd naar haar en daarna naar beneden. Op de vloer van de cabine lag een aanzienlijk grote drol.

L.S.,

Dank voor uw uitbundig commentaar. Had zelf niet stilgestaan bij het Forum-gedeelte. Zie aldaar.

DdW

- "Zo, en waar gaat dat heen?"
- "Naar Laudo, alwaar de bagger floreert."
- "Hmm, dus niet naar de Intratuin?"
- "Nee hoor, dat lijkt me goede duiten naar kwade wisselaars brengen!"

- "Waar denk jij heen te gaan?
- "De kroeg."
- "Met wie?"
- "Niemand."
- "Wat doen?"
- "Me kapotzuipen."
- "Doei."
- "Ja doei."

Gerhardus Stuifsnuiver strompelde richting kleedkamer, hierbij de op hem afstormende medici vrijwel negerend, die bij het duidelijk hoorbare afscheuren van beide enkelbanden onmiddellijk in actie kwamen.
"Maak je geen zorgen. Niets aan de hand. Ik heb vorige week al mijn sponsorgelden voor dit jaar al ontvangen." Camera's legden vast hoe fijn Gerhardus de pijn leek te vinden. Op de grote videowalls was in de herhaling te zien hoe Gerhardus de polsstokhoogspringbaan schuin benaderde en dientengevolge naast de mat belandde. "Zo, het seizoen zit er al weer op!" riep hij breed grijnzend naar het aanwezige journaille, terwijl hij zijn handen demonstratief tegen elkaar afklopte en daarna flink met opgeheven handen naar het verbouwereerde publiek zwaaide.

Aan de overkant woonde Aletta, een archetypisch feministe. Aletta had zich jarenlang fanatiek aan de vrouwelijke zaak gewijd en had in haar lange loopbaan zelfs een paar keer het landelijke nieuws gehaald. Een keer daarvan was het omdat ze een protestactie op touw had gezet tegen het gebruik van de term 'moeder' (omdat ze vond dat mannen net zo goed die rol op zich moesten nemen. Daarom pleitte ze voor de term 'voeder' of 'mader').
Aletta moest haar actieve strijd staken nadat ze blind was geworden. Het viel haar erg zwaar dat ze niet meer autarkisch kon zijn. Dit lijden werd aanvankelijk ondraaglijk erger gemaakt doordat de aan haar toegewezen verzorger, waar ze nu afhankelijk van was, uitgerekend een man bleek te zijn. Dit gevoel verdween al gauw als een erectie bij een onverzorgde flamoes toen ze er achter kwam dat deze man ook een hulp in de huishouding was, waardoor ze niet meer zelf hoefde te koken.

Na meermalen te hebben gecontempleerd over de songtekst van de gabberklassieker 'Six million ways to die, choose one' had ik altijd al het vermoeden een lullige dood te zullen sterven. Zoiets als geschept worden door een tegenligger die op de verkeerde weghelft is geraakt, of gebombardeerd worden door iemand die van de duikplank springt zonder uit te kijken. Dat ik in werkelijkheid de pijp uit zou gaan door op mijn veertigste in het speeltuintje tegenover mijn huis door de schommel heen te zakken en daarbij mijn nek te breken, paste eerlijk gezegd wel in dat rijtje van lullige doodsoorzaken.

Wat heb ik mij geschaamd voor mijn dood. Heel de Abyssos heeft me lang uitgelachen. Nu, na dertig jaar dood zijn, schaam ik me niet meer voor mijn lullige dood. Ik ben terug gaan kijken, nu schaam ik me voor het lullige leven dat ik heb geleid.

Ter Veld is op studiereis naar Golgatha.

Ter Veld is op studiereis naar Golgotha.

"Wie somtijds aan een pikkie zuigt, is nog geen misdienaar." "Nee, dat spreekt vanzelf, wij zijn de prelaten!" Ambrosius liet de kelk met wijn nog eens rondgaan, hopende op een uitspraak die zijn verborgen microfoon wel dichterbij een Nipkow-schijf zou brengen.

Ter Veld is op studiereis naar Golgotha.

Vol verwachting wachten we op het rijzen van het doek. Plots, schielijk vanuit nergens, vliegt een man de zaal in. 'Is het een vliegtuig, een stand-upper, een deel van de voorstelling?' Nee, het is...

"Kansloze rukker! Nazi! Vuile autoritaire klootzak! Zeker alleen omdat ik blank ben hè? Lul! Ik ken jouw soort, de zwakke groep aanpakken, omdat je tegen de meerderheid niet durft!"

"Ach meneer, als het u daar om gaat hebt u inderdaad de verkeerde metrolijn in Amsterdam gekozen. Hoofdpunt blijft echter dat u geen geldig vervoersbewijs hebt."

"Oh, nou, dus, sorry hoor dan. Wat is de boete?"

“Het begon dus allemaal met een burgeroorlog, niks ernstigs natuurlijk, want er waren geen blanken bij betrokken. Toch deed de nieuwe SG VN een beroep op de vaste donorlanden. En aangezien de Minister van Defensie zijn ruige plannen, zoals vastgelegd in de Defensienota, nog door de Tweede Kamer moest loodsen stelde hij alras een bataljon ter beschikking. Maandenlange voorbereiding op land en cultuur, nou meneer daar zaten mooie dia’s tussen hoor!”

Staré Rynek knikte achteloos alsof hij belangstelling veinsde en wenkte met geoefende hand de kantinebaas om een bestelling. Toen de goede man de lauwe pijpjes bouwvakkerspils neerzette kon Staré het niet nalaten te informeren naar de single malt-kaart, hoewel de kans klein was dat deze uitbater een uitgebreide collectie Schotse hoogtepunten in huis zou hebben. “Ik kan mijn dochter wel even naar de slijter sturen.” Een prol naar mijn hart, dacht hij.

Ter Veld is op studiereis naar Golgotha

Schaamteloos jatte Servus een fragment van en tikte op Laudo de tekst: "Door omstandigheden was ik op een van eenieder vergeven station beland. Het was een 'modern' station, dus waren er alleen automaten, machines en een enkele bewakingscamera. Iemand om informatie vragen was derhalve geen optie. Tot mijn geluk sprak een taxichauffeur mij aan. Voor niks wilde hij me naar huis brengen. Zo kon hij zelf, omdat we naar bleek dezelfde kant op moesten, wel een ritje boeken en toch op tijd thuis zijn voor de besnijdenis."

Om niet van plagiaat beschuldigd te kunnen worden had Servus de naam in het stuk gewijzigd. Te laat kwam hij er achter dat er geen enkele naam genoemd werd en hij dus bij de onderhandelingen het volle pond had kunnen vragen!

De colporteur was al net zo verzuurd als de krant die hij wilde slijten. Dat was geen nieuws, waarop ik besloot niet op zijn aanbod in te gaan.

Ondanks de ontberingen van het oorlogsjaar 1944 bleef Koos gewoon doorwerken in de houtzagerij. De lunchpauze was een droevige vertoning. Hier en daar kwam een stukje tulpebol of een korst oud brood tevoorschijn, maar het overgrote deel van zijn collega's had domweg niets te eten bij zich. Koos lukte het echter om elke dag met een goedgevulde lunchtrommel zijn opwachting te maken. Ook deze middag opende hij wederom opzichtig zijn lunchtrommel. Hij pakte de dik belegde en dik gesneden boterham en keek wat zijn vrouw deze morgen weer voor hem had klaargemaakt. "Gadverdamme, weer spek" mompelde Koos. Een paar dozijn holle ogen keken hem zwijgend aan. Achter hem begon iemand zachtjes te huilen.

Ter Veld is op studiereis naar Golgotha.

'For your love, I would suffer kisses from another, if that was what turned you on.' De aangesprokene keek afwezig weg naar een ander en leek niet onder de indruk van zijn stelling.

Joeri vervloekte zijn leraar Engels maar besefte later pas dat het gedrag van zijn geliefde precies was waarop hij had aangestuurd. Ze hield toch echt van hem...

I WOULD DRAG MY DICK THROUGH 2000 MILES OF BROKEN GLASS JUST TO HEAR HER FART THROUGH A WALKIE TALKIE.

Ter Veld is op studiereis naar Golgotha.

Ter Veld is op studiereis naar Golgotha.