Met gepaste tegenzin draaide Heino het slotje een kwartslag naar links. Hij opende de gietijzeren kooi en pakte een van zijn prijswinnende parkieten. En dat allemaal doordat hij zijn contributie niet op tijd had kunnen voldoen, dacht hij lijdzaam. De voorzitter van Vreemde Vogelliefhebbers bleef hem streng aankijken toen de gevederde diertjes paniekerig het luchtruim kozen. Vogelvrij verklaard, gelukkig had hij zijn marmotten nog ..
Uit: "Zuivere Koffie" door P.H. Zevenaar, Leegveld, in 1987 uitgegeven door De Snaak.
Voor mijn gevoel is de jonge auteur beter in aforismen (zie zijn laatste commentaar, Kudo's!)dan in de bellettrie.