Io Vivat

Al ruim een half uur zat een nerveuze Bettina tegenover een zo mogelijk nog nerveuzere Harm-Paul. Al vanaf het begin had ze haar twijfels gehad bij de blind-date. De dames van haar jaarclub 'Voorvocht' hadden besloten dat het hoog tijd was dat Bettina nu eens aan de kerel zou geraken. En die kerel werd Harm-Paul, de fiscus van dispuut Celsius.
Eigenklijk vond ze Harm-Paul maar een enorme baal hooi. Niet in de laatste plaats omdat haar jaarclubgenootje Liesbeth al een keer met hem tussen de lakens had gelegen. En ze vond hem ook nog eens ronduit onaantrekkelijk, met z'n blonde piekhaar, z'n beugel, z'n kunstoog en z'n spijkerharde Friese accent.
De blind-date dreigde op een fiasco uit te lopen. Regelmatig vielen er pijnlijke stiltes en golfden er menstruatiekrampen door haar onderlichaam.
De zoveelste pijnlijke stilte had zich inmiddels aangediend toen Harm-Paul plotsklaps naar voren boog en Bettina strak in de ogen keek. "Weet je wat ik nou leuk vind?" sprak Harm-Paul op samenzweerderige toon. Bettina, enigzins van haar stuk gebracht, keek in haar cappuchino. Ze bereidde zich op het ergste voor.
Harm-Paul boog zich nog wat verder naar voren en sprak op bijna fluisterende toon tegen haar: "Legpuzzels maken. Van die grote, met minstens tweeduizend stukjes. Het liefst van dieren bij de drinkplaats."
Overdonderd nam Bettina een slok van haar inmiddels halfkoude cappuchino en keek ze hem aandachtig aan. Ze voelde ineens de onbedwingbare behoefte in zich opkomen om seks met Harm-Jan te hebben.
"Zullen we afrekenen en naar mijn kamer gaan?" sprak Bettina terwijl ze de behaarde hand van Harm vastpakte. "Ik heb daar nog een hele grote puzzel met Afrikaanse olifanten en damherten klaarliggen."