Een maaltijd voor de Römertopf

Hij stak zijn vinger triomferend omhoog richting Michelangelo's geschilderde vinger van God. "Yes!" Robbert was als nieuwe paus verkozen en het drong in één seconde tot hem door. Hij had nu volgens het protocol vijf minuten om een nieuwe naam te kiezen, maar dat zou geen probleem moeten zijn. 'Robbert de 25ste', desnoods, alsof er al 24 naamgenoten voor hem waren geweest. Hij zou dan een Robbertijnse kapel kunnen toevoegen aan deze Sixtijnse. En een Robbertijnse belofte aan de Celestijnse. En als hij koos voor een simpel 'Leo XIV' was het toch ook goed? God, elke koorknaap bedenkt al op zijn tiende een naam voor als hij ooit tot Paus zou worden verkozen, maar Robbert was in zijn koorknapentijd met andere zaken bezig geweest. Drie minuten nog. Hij moest in een flits denken aan indianenopperhoofd Crazy Horse die op Discovery Channel in de vertaling steevast heel lullig 'Gek Paard' werd genoemd. Een nieuwe naam kiezen is toch lastig. En waarom was er nog nooit een paus geweest die zichzelf 'Jezus II' of 'Petrus II' heeft genoemd?