Gifmoord en wodka-jus

Grand-café Het Slot ligt in het historische centrum van de stad, vlak naast het middeleeuwse kasteel waaraan het zijn naam dankt. Het is voor velen ook figuurlijk het slot, want een kleine menigte aan dertigplussers komt hier de zaterdagse kroegavond besluiten. Na tweeën stroomt het vol met kunstenaars, fotografen, universiteitsvolk en andere slimme mensen tegen hun herfstjaren aan. Zij voelen zich thuis onder het hoge, beschilderde plafond van wat vroeger de orangerie van het kasteel was. 'De Dronken Dichters Almanak' of 'Dead Artists Society' wordt Het Slot wel spottend genoemd.

Het café bewijst zich ook vannacht als hangplek voor bekende Nederlanders. De dichter Erwin Leopold Fluitsma arriveert om half drie. Vanmiddag heb ik hem al zien zitten in zijn stamcafé Het Gemeenteloket, dichterlijk verantwoorde drankjes zoals Pernod en Southern Comfort weghakkend bij een stapel buitenlandse kranten. Zijn ogen kijken rooddooraderd door zijn ronde brillenglazen en zijn lange, zwarte haar hangt warrig over zijn schouder. Fluitsma bestelt een gin-tonic en gaat zitten op een bank bij het raam. Een minuut later zitten er vijf vrouwelijke bewonderaars om hem heen. Veel zinnigs zal er niet meer uit zijn mond komen, maar dat verwachten die groupies ook niet van hun sterdichter. Hoe meer onzin hij praat, hoe mooier ze het vinden.

Achter in de zaak zie ik het ex-soapsterretje Lolita Verbeek zitten, met een minnaar waar ze openlijk klef mee doet. Om haar heen worden telefoon-camera's ongegeneerd uit de broek getrokken en Lolita weet dat ze weer in de roddelrubrieken genoemd zal worden. Roem is een kwestie van onderhoud.
Ook de tv-filosoof Bas Viaduct is aanwezig; niet minder dronken en niet mindere wartaal uitslaand dan Fluitsma en ook hij komt ermee weg. Door regelmatig namen als 'Pythagoras' en 'Kierkegaard' te laten vallen krijgt hij overal drankjes aangeboden. Hij doet een poging een van de vrouwen uit de harem van Fluitsma te versieren. Ook hij heeft immers lang golvend haar.

Dan komt Lolita op mij af. "De Cock, wat doet u hier?", vraagt ze. "Aan je verschrikte smoeltje lees ik af dat je het antwoord op je vraag al weet", zeg ik. Ze knikt.


Uit: "Gifmoord en wodka-jus" door Walter Ter Veld, Den Haag, 2008.

Door Walter Ter Veld
login of registreer om commentaar te posten | 4 punten

Ter Veld,

Top! Kan niet wachten tot de volgende aflevering.

De Waal

Dolf de Waal | Ma, 11/08/2008 - 19:41

Hoe werkt het?

Op Laudo schrijven en beoordelen wij fictieve fragmenten uit fictieve boeken. Meedoen? Dat kan! Meld je aan en schrijf een fragment. Vervolgens beoordelen je mede-auteurs je stuk door erop te stemmen. Haal je de magische 3 punten, dan belandt je fragment op de voorpagina. Bij een beoordeling van -5 punten, verdwijnt je stuk naar de eeuwige fictieve jachtvelden. Het is dus van groot belang dat je stemt, opdat het recht zegeviert.
Meld je hier aan.

Zoeken

Wie is online

Er zijn momenteel 0 gebruikers en 1 gast online.

Hulde en bloemen

GebruikerPunten
Goliath Uytenheugte3274
Dolf de Waal3170
Th. Joh. Waldheim2994
Abr. M. Harmitonius2576
Pastor Leeuwens2424