Nadat ik mijn zeventiende sigaret van die avond had uitgedrukt en intens van een allerlaatste slok van de Montepulciano uit 1983 had genoten, nam ik plaats in de met velours bekleedde korenbloemblauwe fauteuil, welke zo'n drieëntwintig procent van de oppervlakte van mijn studentenkamer behelsde. Vervolgens wurmde ik behendig mijn vingers door de spleet tussen rugleuning en zitvlak en haalde in één vloeiende beweging mijn favoriete pornografische tijdschrift tevoorschijn.
Rustig liet ik mijn broek langs mijn dijbenen omlaag glijden en nam een comfortabele positie in. Ik sloeg het tijdschrift open op mijn meest bekeken favoriete pagina nummer drie en besloot de tedere kopjes waarmee mijn lid mij iets duidelijk probeerde te maken weldra van repliek te dienen middels een agressieve masturbatiesessie. Vliegensvlug nam ik mijn gladius uit de schede en beroerde deze met de passie en strijdlust van een Romeins legionair tijdens de veldslag bij Aqua Sextiae tegen de Cimbren en de Teutonen.
Ferm wierp ik het tijdschrift op de grond, sloot mijn ogen en fantaseerde mijn eigen veldslag. De Cimbren en Teutonen verruilde ik voor de tweeëntwintigjarige Beierse studente, Raimunde van de bewuste pagina nummer drie en ik besloot haar te verdertigvoudigen. Tegen hen trok ik ten strijde en overwon in slechts zevenenveertig seconden.
"meest bekeken" en "favoriete" zijn woorden die hun oorsprong vinden ver voor die van internet. Jammer dat de internetgeneratie dergelijk taalgebruik niet meer los van computers kan koppelen. Zo is een bureaublad voor mij nog steeds een houten plaat waar enkel mijn toesenbord en beeldscherm op rusten...
Verder merk ik dat er op Laudo inderdaad weinig gestemd wordt en dynamiek ver te zoeken is. Misschien moet de spreekwoordelijke stekker er inderdaad maar eens uit!
Wees zo goed, waarde heer, de verzekering van mijn bijzondere gevoelens te aanvaarden.
Hoogachtend,
Th. Joh.