“Het valt operatief te verwijderen, maar is risicovol”, probeerde de arts Conny Hompert op het hart te drukken.
Hij probeerde daarop het gesprek een andere wending te geven door een verwijfde blik op het dode kind in de hoek te werpen. Conny was nu eenmaal erg sociaal voelend, liet de vleesboom de vleesboom en begon over het weer.
Uit: "De klompvoet van tante Tilly." door W.F.G.H. Ambrozijn, Wuustwezel, 1982.
Erg sociaal voelend maar niet aanvoelend genoeg dat een blik op een dood kind niet altijd een uitnodiging is om over het weer te praten? Aha, Conny is homofoob en blieft geen verwijfde blikken!