Falco haastte zich naar de wc met het boek in zijn hand. Daar trok zijn broek omlaag en klapte de wcdeksel omhoog. Hij plofte op de pot en begon met lezen: Ik ben makelaar in koffi, en woon op de Lauriergracht No 37. Het is mijn gewoonte niet, romans te schrijven, of zulke dingen, en het heeft dan ook lang geduurd, voor ik er toe overging een paar riem papier extra te bestellen, en het werk aan te vangen, dat gij, lieve lezer, zoâven in de hand hebt genomen, en dat ge lezen moet als ge makelaar in koffie zijt, Falco pauseerde even. Het rommelde om en nabij zijn endeldarm; dat gaat nog niet de goede kant op, zo voelde hij. Om de peristaltische darmbewegingen kracht bij te zetten ging hij het boek harop lezen: of als ge wat anders zijt. Niet alleen dat ik nooit iets schreef wat naar een roman geleek, maar ik houd er zelfs niet van, iets dergelijks te lezen, omdat ik een man van zaken ben. Sedert jaren vraag ik mij af, waartoe zulke dingen dienen, en ik sta verbaasd over de onbeschaamdheid, waarmee een dichter of romanverteller u iets op de mouw durft spelden, dat nooit gebeurd is, en meestal niet gebeuren kan. Als ik in mijn vak -- ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht No 37....,Ja, er was progressie, daar voelde Falco zijn anus al kopjes geven. Hij las verwoed verder: aan een principaal -- een principaal is iemand die koffie verkoopt -- een opgave deed, waarin maar een klein gedeelte der onwaarheden voorkwam, die in gedichten en romans de hoofdzaak uitmaken, zou hij terstond Busselinck & Waterman nemen. Dat zijn ook makelaars in koffie, doch hun adres behoeft ge niet te weten. Ik pas er dus wel op, dat ik geen romans schrijf, of andere valse opgaven doe. Ik heb dan ook altijd opgemerkt dat mensen die zich met zoiets inlaten, gewoonlijk slecht wegkomen. Ik ben drieënveertig jaar oud.. Zin na zin gaf Falco hoop. ..bezoek sedert twintig jaren de beurs, en kan.. En toen. ..dus voor de dag treden, als men iemand roept .. Eindelijk. die ondervinding heeft. Ik heb al wat huizen zien vallen! Het gebeurde, alsof Multatuli zelf het eruit trok, viel de poep gracieus in de zwanenhals. Bezweet van de inspanning stond Falco op, Hij keek naar beneden en zag de kleur van dode bladeren het toilet sieren, Hij pakte wc papier en veegde met een lange haal zijn billen af. Omdat Falco morgen verder wilde lezen, legde hij het papiertje zorgvuldig in het boek. Nadat hij het boek dichtklapte waarbij de spetters in de rondte vlogen, constateerde hij opgelucht: 'Max Havelaar laxeert echt'.
Max laxeert of Falco leest 'Max Havelaar of de koffiveilingen der Nederlandsche Handelmaatschappy' op het toilet
Uit: "Max laxeert of Falco leest 'Max Havelaar of de koffiveilingen der Nederlandsche Handelmaatschappy' op het toilet" door Wolfjan, Ruurlo, 2006.
