Al zeker een drie kwartier kreeg ik, de protagonist van dit fragment, lichtsignalen van de tegemoetkomende auto's. Ook de links passerende auto's maakten door middel van hun claxon duidelijk dat er iets aan scheelde. Drie kwartier lang schoten alle mogelijke scenario's door mijn hoofd. Reed ik op de verkeerde weghelft? Sleepte ik een hondje met me mee? Waren het allemaal bekenden? De tijd vloog voorbij. Nadat ik zelfs nagekeken had of mijn gulp dicht zat, besloot ik mijn fiets langs de kant van de A2 te zetten.
************ Pas op, er komt nog een clou! ************
Ik stapte af, klapte de standaard naar beneden en liep ter inspectie met een wijde boog om mijn fiets heen. Ik kon in eerste instantie niets ontdekken, waren die signalen niet voor mij bedoeld? Net toen ik weer wilde opstappen viel mijn oog op een fel glinsterend spoor achter mijn fiets. Dun en bruin. De substantie gutste uit mijn fietstas. Met bevende handen opende ik op goed geluk de linkertas. Mijn donkerste nachtmerrie zag het daglicht: natte Smarties in een fietstas langs de kant van de A2.
M.i. doet het strooien met clous afbreuk aan het fragment.
Odi profanum vulgus @ arceo